خود - سرزمين كربلا ، زمينى كه با درد و ابتلا درآميخته است - كوچ خواهد كرد و در آنجا گروهى از مسلمانان غيرتمند و فداكار به يارى او برمىخيزند ، همان كسانى كه بزرگان شهداى امّت من در روز رستاخيزند . « 1 » 3 - هرثمة بن ابى مسلم مىگويد : در جنگ صفّين در ركاب على ( ع ) مىجنگيديم و به هنگام بازگشت در سرزمين كربلا فرود آمديم . على ( ع ) نماز صبح را در آنجا خواند و سپس كفى از خاك كربلا را برداشت و بوييد و گفت : وه شگفتا از تو اى خاك ! كه در روز قيامت گروه گروه از تو برمىخيزند و بى حساب وارد بهشت مىشوند . « 2 » 4 ) از امام محمّد باقر ( ع ) روايت شده است هنگامى كه على ( ع ) با دو تن از اصحاب خود از كربلا عبور مىكرد ، چشمانش را قطرات اشك فرا گرفت و فرمود : اينجا خوابگاه سواران آنها است ، اينجا بارانداز آنان است ، و در همين جا خون آنان ( بر زمين ) ريخته مىشود ؛ خوشا بر تو اى خاك كه خون احبّا در تو خواهد ريخت ! « 3 » 5 ) از امام جعفر صادق ( ع ) مروى است كه على ( ع ) به هنگام عبور از سرزمين كربلا فرمود : ( اينجا ) خوابگاه سواران و قتلگاه شهيدانى است كه گذشتگان بر آنان پيشى نگيرند و آيندگان در زمرهء آنان قرار نمىگيرند . « 4 » 6 ) مسيّب بن نجبه فِزارى - كه از سرآمدان « توّابين » بوده در « عينُ الورده » به هنگام رويارويى با سپاه عبيداللّه زياد به همراه خونخواهان شيعه به شهادت رسيده است ، اوّلين خطيب پرآوازهء توّابين است كه با خطبه‌هاى پرشور خود به بيدارى مردم پرداخت و پس از

--> ( 1 ) . عين روايت چنين است : كَأنّى بِه وَقَدِ استَجارَ بِحَرمى وقَبرى فَلا يُجارُ وَيَرتَحِلُ الَى ارضِ مَقتَلِه وَمَصْرَعِه ارض كرْبٍ وَبَلاء فَتَنْصُرُهُ عُصابَةٌ مِنَ المسلمينَ اولئِكَ سادات شُهَدآءِ امَّتى يَوْمَ القيمَة . ( عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 8 به نقل از شيخ ابن نما ) ( 2 ) . هرثمة بن ابى مسلم قال : غَزَونا مع علىّ بن ابى طالب صفّين ، فلمّا انْصَرَفْنا نَزَل بكربلاء و صَلَّى بها الغَداة ثُمَّ رَفَعَ الَيه من تُربَتها فَشمَّها ثُمَّ قَال : واهاً لكِ ايَّتُهَا التُّربَة لَيُحشَرَنَّ منكِ اقوامٌ يدخُلون الجَنَّة بغَير حساب . ( عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 12 ، به نقل از كتاب امالى ) ( 3 ) . عن محمّد بن علىّ الباقر ( ع ) قال : مَرَّ علىٌّ ( ع ) بكربلا فى اثنَين من اصحابه فَلَمَّا مَرَّ بِهَا تَرَقْرَقَتْ عَيناه بِالبُكاءِ ثُمَّ قَال : هَذَا مَناخُ رُكّابِهم ، وهذا مُلْقى رِحالِهم ، وهيهُنا تُهْراقُ دمائهم ، طوبى لكِ من تُربةٍ عليكِ تُراقُ دَمُ الأَحِبَّة . ( عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 14 ، به نقل از كتاب تهذيب ) ( 4 ) . مَرَّ علىٌ ( ع ) بِكربلاء فقال : مناخُ رُكابٍ ، مَصارعُ عشّاقٍ ، شهدآءٌ لا يسبقُهُم مَن كَان قَبلَهُم ولا يَلْحَقُهُم مَن بَعدِهم . ( عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 13 ، به نقل از خرائج راوندى )